Nawigacja
Krasocin
Godziny pracy biblioteki

Poniedziałek- 8:00-19:00

Wtorek - 8:00-18:00

Środa - 8:00-19:00

Czwartek - 8:00- 18:00

Piątek - 8:00-19:00

Kontakt

Gminna Biblioteka Publiczna
Floriańska 1
29-105 Krasocin
tel./fax 41 39-17-017
email: biblioteka@krasocin.com.pl

Wysyłając maila oświadczam, iż zapoznałem/(am) się z klauzulą informacyjną (dostępną pod zakładką "RODO") dotyczącą przetwarzania moich danych osobowych przez Bibliotekę.


KATALOG ON-LINE


 


 


 


   Klub Kodera






Katolog on-line

WBP w Kielcach


Nie czytasz? Nie pójdziesz do nieba!


   PRZYSTANEK KORCZAK


Cała Polska Czyta Dzieciom


O miejscowości

Charakterystyka miejscowości

Krasocin jest miejscowością położoną w województwie świętokrzyskim, powiecie włoszczowskim, gminie Krasocin. Liczba ludności na dzień 31.12.2009 wynosiła 1138 osób.

Wjeżdżając do Krasocina drogą wojewódzką od strony Kielc, po prawej stronie przy rozjeździe dróg, stoi wiatrak holenderski, dalej mijamy kościół parafialny pod wezwaniem św. Doroty i św. Tekli. W centralnym punkcie miejscowości (ul. Wyzwolenia) znajduje się budynek Banku Spółdzielczego, budynek Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska" oraz liczne sklepy spożywcze
i wielobranżowe. Ponieważ miejscowość Krasocin jest stolicą gminy znajduje się tu również budynek Urzędu Gminy Krasocin, a zaraz obok budynek Zespołu Placówek Oświatowych oraz strażnica OSP. Również w centrum miejscowości znajduje się staw z wyspą. Kierując się drogą w stronę miejscowości Bukowa
i Małogoszcz znajduje się boisko, na którym odbywają się, oprócz zawodów sportowych, różnego rodzaju imprezy i spotkania okolicznościowe.

Miejscami o szczególnym znaczeniu dla mieszkańców Krasocina są przede wszystkim kościół parafialny, grota NMP, wiatrak oraz kapliczka św. Jana Nepomucena na wodzie.

Grota zbudowana została w latach 1909- 1913 z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Teodora Urbańskiego - na wzór kaplicy w Lourdes we Francji, którą zbudowano po objawieniach w 1858 r. We wnęce groty na szczycie stoi figura Matki Boskiej Niepokalanej, a u jej stóp rzeźba klęczącej pasterki Bernadetty. Na prawo od groty widać kamienną figurę z 1894 r., postawioną na pamiątkę istniejącego tam do poł. XIX w. modrzewiowego kościoła, który został rozebrany, gdy po drugiej stronie ulicy zbudowany został obecny kościół, któremu patronują święte Dorota i Tekla. Z okresem budowy kościoła parafialnego powiązać można również budowę przykościelnej dzwonnicy. Wiatrak wybudowany został w 1920 r. działał do II wojny światowej. Gruntownie wyremontowany został w 1980 r., a z inicjatywy Feliksa Raka (poety ludowego i społecznika) powstało w nim Muzeum Chleba. Obecnie wiatrak znajduje się w rękach prywatnych i niestety z dnia na dzień niszczeje. Natomiast kapliczka na wodzie to cztery kamienne kolumny z daszkiem nad ludową rzeźbą św. Jana Nepomucena. Staw, na którym znajduje się wyspa
z kapliczką to miejsce chętnie odwiedzane przez spacerowiczów.

 

 Rys historyczny

Pierwszy dokument historyczny dotyczący Krasocina ukazał się 24.04.1325 r. w Gnieźnie. Wystawił ten dokument arcybiskup gnieźnieński Janisław z okazji konsekracji kościoła w Fałkowie koło Radoszyc i nadania mu dziesięciny ze wsi Krasocin. Nazwa wsi wskazywałaby na to, że jej założycielem był jakiś Krasota i on przekazał swe imię osadzie.

Pod koniec 1370 r. król Kazimierz Wielki przekazał Krasocin Przedborowi, herbu Zadora. Niewiadomo, kiedy Krasocin przeszedł
w posiadanie innego rodu. Na podstawie rejestrów poborowych z 1508 r. wynika, że dziedzicem wsi był wówczas Mikołaj Rogiński. Prawdopodobnie drogą kupna nabył Krasocin, od Rogińskiego, drugi syn kasztelanowej Zofii Szafrańcowej - „pani na Olesznie" - Hieronim Szafraniec herbu Starykoń. Po jego śmierci posiadłości przeszły w ręce jego spadkobierców: Oleśnickich, Chełmskich i Krezów. Kolejnym właścicielem Krasocina został Adam Szypowski, herbu Śreniawa, kanonik krakowski i kielecki. Nabył on Krasocin
w pierwszych latach XVII w. z rąk Szafrańców. Nabył on również inne dobra
m. in. Oleszno. W 1626 r., po śmierci kanonika, Krasocin przeszedł w ręce jego spadkobierców, którzy w 1627 r. cały majątek sprzedali Mikołajowi Szyszkowskiemu, herbu Ostoja. Po jego śmierci dobra przejął Marcin Szyszkowski, a po nim Mikołaj Podoski, herbu Junosza. Prawdopodobnie drogą kupna między 1775 a 1777 r. nabył Krasocin Andrzej Dobiecki, herbu Osorya, który należał do zamożnej szlachty województwa sandomierskiego. Po nim Krasocinem zarządzał jego syn Wojciech Dobiecki. W 1827 r. dobra Krasocin
i Gruszczyn kupili Jakub i Józef Podlescy, następnie w 1850 r. dziedzicami Krasocina zostali Hipolit i Karolina z Lemańskich Stojowscy. Hipolit Stojowski był dobrym gospodarzem, gdyż nie tylko podniósł z ruiny zabudowania mieszkalne i gospodarcze ale i zbudował nowe. Jego fundacji jest również kościół parafialny w Krasocinie. Jemu też należy przypisać duże uprzemysłowienie swoich posiadłości. Jednakże sprzedali oni dobra w 1870 r.
i wyjechali do Warszawy. Kolejnymi dziedzicami zostali Jan i Dioniza Wilandowie, a w 1873 r. nabywcą dóbr Krasocina został Władysław Pokrzywnicki[1].

Po trzecim rozbiorze Polski, w 1795 r., ziemia krasocińska znalazła się w zaborze austriackim. W 1807 r. Napoleon Bonaparte utworzył Księstwo Warszawskie, a w 1809 r. Krasocin znalazł się w jego granicach. W 1815 r. utworzono Królestwo Polskie, a według nowego podziału administracyjnego od stycznia 1816 r. zaczęło funkcjonować województwo krakowskie ze stolicą
w Kielcach, należał do niego powiat kielecki, w którym był Krasocin. Gminę wiejską, w ówczesnej administracji państwowej, mogła stanowić każda wieś, która liczyła min. 10 dymów (domów mieszkalnych). Takimi gminami były obok Krasocina: Oleszno, Gruszczyn, Cieśle, Stara Wieś, Kozłów, wójtami natomiast, w myśl obowiązującego prawa, zostawali właściciele wsi. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości powrócił polski charakter podziałów administracyjnych. W 1919 r. utworzono województwo kieleckie, w obrębie którego znajdował się powiat włoszczowski, w skład którego dalej wchodziły gminy Krasocin i Oleszno. Wraz z odzyskaniem niepodległości zaczęła ożywiać się polska oświata. W połowie lat dwudziestych na terenie gminy Krasocin funkcjonowały tylko 4 szkoły (w Krasocinie, Brygidowie, Mieczynie
i Występach). W Krasocinie w tamtym czasie pracowało sześciu nauczycieli.
W 1930 r., rozpoczęto, pod egidą Kółka Rolniczego, prace społeczne przy wznoszeniu budynku Domu Ludowego. Miał on mieścić siedmioklasową szkołę powszechną[2]. Po rozpoczęciu II wojny światowej w październiku 1939 r. utworzone zostało Generalne Gubernatorstwo w granicach którego znalazł się Krasocin. Po wkroczeniu na teren Krasocina Niemcy usunęli z funkcji ówczesnego wójta Feliksa Raka. Znacznemu wzmocnieniu uległy siły okupacyjnego nadzoru policyjnego, żandarmeria zajęła budynek szkoły oraz wzmocniono obsadę posterunku Policji Polskiej, zwanej powszechnie granatową. W czasie wojny oprócz działalności partyzanckiej prowadzona była walka cywilna[3].

W okresie powojennym najważniejszym przedsiębiorstwem
w Krasocinie była Gminna Spółdzielnia Samopomoc Chłopska. Pomimo iż swą siedzibę miała w Krasocinie to swoją działalnością obejmowała prawie cały teren gminy. GS w Krasocinie prowadziła wieloraką działalność w tym m. in. handlową i usługową, dysponowała wówczas 38 sklepami, 3 zakładami gastronomicznymi, piekarnią, masarnią, budynkami magazynowymi, sprzętem- w tym środkami transportu. W niektórych momentach Gminna Spółdzielnia była miejscem pracy dla ponad 200 osób. Drugim podmiotem gospodarczym była Spółdzielnia Kółek Rolniczych w Krasocinie, która świadczyła m. in. usługi mechanizacyjne, remontowo- budowlane. W 1978 r. Spółdzielnia Kółek Rolniczych posiadała 73 ciągniki, 3 kombajny zbożowe, 2 kombajny ziemniaczane i wiele innych urządzeń niezbędnych do prac rolnych
i mechanicznych[4].

W 1975 r., który to rok był rokiem 650-lecia Krasocina, powołano Gminną Szkołę Zbiorczą. Natomiast w 1977 r. wyremontowano i przekazano dla potrzeb Biblioteki Gminnej kilka pomieszczeń. Należy wspomnieć, że właśnie biblioteka była placówką pełną dynamizmu, która była w tamtym czasie jednym z organizatorów wielu imprez kulturalnych. Przyczyniała się jednak przede wszystkim do popularyzowania czytelnictwa, organizowano również spotkania z ludźmi kultury i sztuki.  W 1980 r. z inicjatywy Feliksa Raka otwarto krasocińskie Muzeum Chleba, które mieściło się w krasocińskim wiatraku. Jednakże już w 1984 r. podjęto prace remontowe, ze względu na zły stan budynku. Natomiast w 1993 r. został on przekazany w prywatne ręce
i niestety niszczeje on z dnia na dzień[5].

W latach 80-tych odczuwalne było załamanie gospodarcze oraz zmianę nastrojów politycznych. Na początku lat 90- tych zaczęła rosnąć liczba osób oczekujących na pomoc Państwa[6].

Obecnie mieszkańcy Krasocina pracują w dużych zakładach na terenie Gminy Krasocin i poza nią, coraz popularniejsze staję się zakładanie własnej działalności gospodarczej, spada liczba osób trudniących  się rolnictwem. Wielu mieszkańców wyjeżdża  za granicę w poszukiwaniu pracy. Dzieci i młodzież gimnazjalna uczą się w rozbudowanym budynku Zespołu Placówek Oświatowych w Krasocinie. Po ukończeniu kształcenia na poziomie gimnazjalnym młodzież zazwyczaj wybiera naukę w szkołach średnich
w pobliskiej Włoszczowie, niektórzy decydują się na naukę w szkołach średnich w Łopusznie i Kielcach.

 

Ochotnicza Straż Pożarna

Ochotnicza Straż Pożarna w Krasocinie powstała w 1917 r. Oficjalnie jako jednostka wystąpiła wiosną 1918 r. Liczyła wtedy 50 członków. Natomiast w 1919 r. straż otrzymała sztandar. Pierwszą remizę wybudowano w 1920 r. - była drewniana i kryta trzciną. W 1930 r. przekazano do użytku nową, murowaną remizę. W tamtym czasie ochotnicza straż dysponowała nową pompą ręczną oraz dwoma beczkowozami. Od samego początku swojego istnienia straż była organizatorem życia kulturalnego, politycznego i oświatowego- wystawiano sztuki teatralne i widowiska. Okres II wojny światowej nie zahamował działalności straży. Przeprowadzano ćwiczenia i szkolenia, brano udział w gaszeniu pożarów. W czasie wojny straż skupiała 46 członków. Po zakończeniu wojny naprawiono remizę oraz sprzęt przeciwpożarowy. W 1946 r. zakupiono, z dobrowolnych składek mieszkańców, motopompę, a w 1951 r. wóz rekwizytowy na ogumieniu. Ponadto wybudowano garaż na wozy pożarnicze. W strażackich zawodach powiatowych, strażacy z Krasocina zajmowali zawsze czołowe miejsca. W nagrodę, w 1957 r., otrzymali oni samochód bojowy. Również w 1957 r. urządzono nowy plac ćwiczeń, ogrodzono i posadzono drzewa i krzewy. W 1977 r. OSP otrzymała od mieszkańców Krasocina nowy sztandar, natomiast w 1980 r. Zarząd Główny Związku Ochotniczych Straży Pożarnych przyznał krasocińskiej straży Złoty Medal „Za zasługi dla pożarnictwa". W 1995 r. wybudowano przy ul. Spółdzielczej w Krasocinie nową strażnicę z garażami na trzy samochody. Również w tym roku jednostka OSP w Krasocinie włączona została w skład krajowego systemu ratownictwa gaśniczo- technicznego[7].  Obecnie na terenie msc. Krasocin są dwie strażnice OSP- stary budynek przy ul. Macierzy Szkolnej, w którym głównie odbywają się spotkania Koła Gospodyń Wiejskich oraz Orkiestry Dętej. Nowy budynek znajduje się przy ul. Spółdzielczej, mieszczą się w nim garaże na samochody strażackie, a część pomieszczeń zajmuje lokal gastronomiczny (pizzeria).

 

 Orkiestra dęta

Orkiestra dęta w Krasocinie została założona w 1905 r. z inicjatywy księdza Teodora Urbańskiego . Wtedy też ze składek miejscowej ludności zakupiono 19 instrumentów. Podczas manifestacji patriotycznej w Czarncy, rodzinnej miejscowości Stefana Czarneckiego, orkiestra z Krasocina wystąpiła w specjalnie uszytych strojach tj. długich, białych, lnianych sukmanach
z czerwonymi wyłogami, z pasem ozdobnym, rogatywkach czerwonych obszytych barankiem z pawimi piórami. Lata I wojny światowej zahamowały działalność orkiestry, natomiast od roku 1926 patronat nad orkiestrą przejęła Ochotnicza Straż Pożarna w Krasocinie. Przeprowadzono zbiórki pieniężne na remont instrumentów i zakup nowych . Lata II wojny światowej przerwały działalność orkiestry, na szczęście żaden z instrumentów nie został zniszczony
i orkiestra w 1945 r. mogła wznowić swoją działalność. Orkiestra nie otrzymywała żadnych dotacji z urzędów, instytucji czy zakładów pracy.
W latach siedemdziesiątych przy pomocy Zarządu Powiatowego OSP zakupiono stroje galowe. Podczas obchodów Tygodnia Kultury Włoszczowskiej zdobyto pierwsze miejsce w powiecie. W 1980 r. orkiestra obchodziła 75- lecie istnienia. Za szczególne zasługi w kultywowaniu tradycji muzycznych, działalność społeczną i kulturalną w środowisku i regionie orkiestra dęta z Krasocina została wyróżniona odznaką „Za zasługi dla Kielecczyzny"[8].

 

Zabytki, pomniki przyrody, miejsca pamięci narodowej

- lipa drobnolistna , wiek ok. 300 lat, obwód pnia 6,3 m, wysokość: 25 m

- murowana dzwonnica pochodząca z drugiej połowy XIX w. przy kościele parafialnym p.w. św. Doroty i św. Tekli

- murowany kościół p.w. św. Doroty i św. Tekli w Krasocinie pochodzący z drugiej połowy XIX w.

- wiatrak holenderski pochodzący z połowy XIX w.

- kaplica (grota) Najświętszej Maryi Panny okres powstania ok. 1909- 1913 r.

- plebania murowana z końca XIX w.

- domy konstrukcji drewnianej z początków XX wieku przy ul. Wyzwolenia
i Floriańskiej

- mogiła nieznanego żołnierza Wojska Polskiego, mogiły ofiar pacyfikacji
i walki II wojny światowej na cmentarzu.

 


[1] E. Madejski, W sarmackim Krasocinie (W:) W sarmackim Krasocinie, red. E. Kosik, E. Madejski,
R. Nadgowski, Kielce 1997, s. 26- 34.

[2] R. Nadgowski, Ziemia krasocińska (1864- 1939), (W:) W sarmackim Krasocinie, red. E. Kosik, E.Madejski,
R. Nadgowski, Kielce 1997, s. 112- 115.

[3] A. Szałowski, Lata wojny i okupacji (W:) W sarmackim Krasocinie, red. E. Kosik, E. Madejski, R. Nadgowski, Kielce 1997, s. 148

[4] E. Kosik, 44 lata minęły w 1989 roku, (W:) W sarmackim Krasocinie, red. E. Kosik, E. Madejski,
R. Nadgowski, Kielce 1997, s. 176- 227.

[5] Tamże.

[6] Tamże.

[7] E. Kosik, J. Robak, A. Szałowski, Fotografia gminy AD 1997 (W:) W sarmackim Krasocinie, red. E. Kosik,
E. Madejski, R. Nadgowski, Kielce 1997, s. 233- 235.

[8] E. Kosik, J. Robak, A. Szałowski, Fotografia gminy AD 1997 (W:) W sarmackim Krasocinie, Kielce 1997,
s. 235- 238.

 

Konkursy

Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Feliksa Raka



Przyślij wiersze do 30 września!


 

Regulamin kat. szkoły średnie/dorośli

Regulamin kat. dzieci/gimnazjum/nauczyciele


 

 

I Turniej Szachowy

 


Biblioteka bierze udział w akcji Czytam polskie

Zegar
Ulti Clocks content

15-12-2018

 

Grantodawcy


 

URZĄD GMINY W KRASOCINIE



 


URZĄD MARSZAŁKOWSKI WOJEWÓDZTWA ŚWIĘTOKRZYSKIEGO



 

STAROSTWO POWIATOWE WE WŁOSZCZOWIE



 

INSTYTUT KSIĄŻKI



 

                                                                          ŚWIĘTOKRZYSKIE BIURO ROZWOJU REGIONALNEGO



 


 

 

 

ZAKUP NOWOŚCI WYDAWNICZYCH DO BIBLIOTEK PUBLICZNYCH



 



LOKALNA GRUPA DZIAŁANIA
"NAD CZRNĄ I PILICĄ"






Copyright by www.biblioteka-krasocin.pl
Wszystkie prawa zastrzeżone.
Projekt i CMS: d4u.pl
Powrót na stronę główną